|
Â
|
|
|
Into the woods - Nationaal park Dwingelderveld - Canon EOS 10D + Canon EF 70-200mm f2.8 L, f16, 1/10 sec., ISO 100, Genomen vanaf statief met draadontspanner.
Â
|
Nationaal Park Dwingelderveld, 11 november 2003, 09:08 uur
De herfst is in volle gang. Volle herfstkleuren kondigen de komst van de winter aan en de natuur maakt zich op voor haar winterslaap. Voor mij, als natuur- en landschapsfotograaf kondigt de herfst de terugkeer van kleur en licht aan; ‘a time of plenty’. Het is vroeg in de ochtend en nog donker als ik door het Dwingelderveld loop, op zoek naar een aantal geschikte plekken. Het is een prachtige ochtend. De sterren verraden een onbewolkte hemel en de koude nacht heeft voor flink wat grondmist gezorgd. Plots valt mijn oog op een klein stuk bos vol met larixbomen. De plek straalt rust, herfst en mystiek uit. In een fractie van een seconde vormt de foto zich in mijn hoofd. Ik weet precies wat ik wil en weet ook dat ik geduld moet hebben. De zon zal even nodig hebben om door de mist heen te branden en als ze dat doet, zou het wel eens voor een heel mooie sfeer kunnen zorgen. Met een gespannen en verwachtingsvol gevoel bekijk ik nog een aantal andere plekken in de omgeving, maar na een half uur ben ik terug. Hier moet het gebeuren. En het gebeurt ook. Zodra de zon wat hoger aan de hemel staat, begint het licht te spelen met de bomen en de mist. Kijkend door mijn 70-200mm f2.8 lens balanceer ik de compositie uit. Het is zoeken naar rust en eenvoud. Alles gebeurt op dit ene kleine stukje bos. Honderd meter verderop is van de sfeer niets te merken. Ik sta in mijn eigen kleine wereld en geniet. Heel even voelt het alsof ik de herfst voor mezelf heb.
De herfst is er!
Het is weer zover. Het mooie licht en de kleuren keren terug. Voor mij is de herfst één van de mooiste en productiefste seizoenen van het jaar. Het is voor een landschaps- en natuurfotograaf een prachtige tijd. Of je nu een macro-, wildlife of landschapsfotograaf bent, aan onderwerpen geen gebrek in deze tijd van het jaar. Het leven voor een fotograaf lijkt gemakkelijker te worden na de zomer met haar slechte licht en onmogelijk tijden van zonsopkomsten en -ondergangen, maar schijn bedriegt. Ook nu is een goede voorbereiding een must, en als je even niet oplet is de herfst weer voorbij. Een aantal tips om het maximale uit dit seizoen te halen.
- In Nederland zijn de herfstkleuren in de laatste twee weken van oktober en de eerste twee weken van november vaak het mooist. Houd hier rekening mee in je planning.
- Ook in de herfst is het licht aan het begin en het einde van de dag vaak het mooist. Toch kan, zeker in de late herfst, de laagstaande zon gedurende de hele dag voor mooie lichtsituaties zorgen. Laat het licht het moment dat je erop uit trekt bepalen, en niet je onderwerp.
- Realiseer je dat het weer in dit seizoen cruciaal is en abrupt een einde kan brengen aan een typische herfstsfeer. Één zware herfststorm en weg zijn de herfstkleuren. Blijf alert en pak je kans wanneer die zich voordoet. Vertrouw er niet op dat de kleuren een week later nog wel aanwezig zullen zijn.
- Probeer de clichés te vermijden. Paddestoelen en herfstbladeren zijn en blijven prachtige onderwerpen, maar gebruik je creativiteit en denk anders. Dit soort onderwerpen lenen zich uitstekend om eens flink te gaan experimenteren met technieken en je composities. Verras jezelf eens!
- Maak eens een connectie tussen jezelf, je foto en het seizoen. Wat karakteriseert voor jou de herfst en hoe kun je dat communiceren met je foto’s. Personaliseer jouw herfst.
- In de herfst trekken we als fotografen vaak richting de bossen. Gezien alle kleurenpracht niet vreemd. Maar ook open gebieden, de kust en andere landschappen hebben hun eigen karakteristieke herfstsfeer. Vergeet deze niet!
Veel succes!
|
|
|
Ganzen in vlucht - Nationaal park Lauwersmeer - Canon EOS 50D + Canon EF 500mm f4 L IS + 1.4 extender, diafragma f5,6, sluitertijd 1/500 sec., ISO 160, genomen vanaf statief.
Â
|
Nationaal Park Lauwersmeer, 12 november 2009, 16:51 uur
Het is een koude gure dag. De wind blaast over het vlakke land. Grijze wolken jagen voorbij en regen en hagel teisteren iedereen die zich buiten waagt. Het is een dag om thuis te blijven. En precies dit soort herfstdagen doen mijn fotografenhart sneller slaan. Het zijn dagen met karakter en sfeer. Dagen die het landschap zijn identiteit geven. Ik houd van dit seizoen en dit soort dagen. De toeristen zijn vertrokken, de zomer is voorbij en de rust keert terug. Het landschap is leeg en verlaten. Ook de natuur knokt tegen de elementen. Ik sta vol in de wind in het open veld. De regen snijdt in mijn gezicht en ik heb het koud. Terwijl ik me probeer staande te houden tegen de harde wind vliegen er een aantal ganzen over. Ze maken zich klaar voor de trek naar het zuiden. Even opent de hemel zich en de ondergaande zon krijgt net genoeg ruimte om het schouwspel in een mooi contrastrijk licht te dompelen. Ik druk een paar keer af en het moment is voorbij. De lucht sluit zich weer en de volgende bui kondigt zich aan. Ik zoek de warmte van mijn auto op en neem een slok koffie terwijl ik de foto’s op mijn display bekijk. Ze zouden overal in Nederland gemaakt kunnen zijn en toch symboliseren ze voor mij de essentie van dit gebied. Ruig, leeg, noordelijk. Mijn emotionele band met deze foto is groot. Als ik aan dit gebied denk, zie ik deze foto. Het verbindt ons. Ik verlang naar de herfst.
Camera Magazine
Add this page to your favorite Social Bookmarking websites
|
De zoeker van.. 
